حصیلات- در نظرسنجی انجام شده از مدیران منابع انسانی گفته شده بود که خیلی از افراد که حتی به تازگی تحصیل در رشتهای را شروع کردهاند خود را در رزومه فارغالتحصیل آن رشته و یا دارای مدرک لیسانس معرفی میکنند.
آقای تئودور مارسدن، مدیر شرکتEmployment Officeدر اینباره میگوید: «درLinkedInهم همان اتفاقاتی میافتد که در زندگی روزمره میافتد. بالاخره آنچه واقعیت نیست در مرحلهای افشا میشود. بهترین کار این است که تصویری که از خود میسازید با اطلاعات حقیقی همراه باشد تا به این ترتیب وقتی همکاران و آشنایتان میبینند که شما در مواردی دروغ گفتهاید یا بزرگنمایی بیش از اندازه کردهاید، خدشهای به شهرتتان وارد نشود.»
به همین دلیل ما از آن دسته از اعضایWorkopolis، که در کار استخدام نیرو یا عضو منابع انسانی بودند، پرسیدیم که بیشترین عدم صداقتها، بزرگنماییها و دروغهای مصلحتی در چه بخشهایی از رزومه افراد اتفاق میافتد که پاسخ آنها این بود:
آقای وزیر در این زمینه گفت: «طرح مهاجرتی موسوم بهThe Action Plan for Faster Family Reunification(طرح گردهمایی سریعتر خانوادهها) بسیار موفق بوده است. ما با این طرح و با کاهش در انباشت پروندهها از طریق افزایش تعداد پذیرفتهشدگان توانستهایم تا زمان انتظار را به شکل قابل ملاحظهای کوتاهتر کنیم تا بعد از این والدین یا پدربزرگ و مادربزرگها مجبور نباشند تا برای پیوستن به عزیزان خود نزدیک به یک دهه منتظر بمانند.»
در پایان سال ۲۰۱۳، انباشت موجود در پرونده والدین و پدربزرگ و مادربزرگها تا حدود ۵۰ درصد کاهش خواهد یافت و زمان انتظار نیز برای این گروه به نصف خواهد رسید. بدونAction Planپیشبینی میشد که میزان انباشت پروندهها از ۲۵۰ هزار مورد نیز فراتر رود و تا سال ۲۰۱۵ زمان انتظار برای متقاضیان این گروه به ۱۵ سال برسد.
در سال ۲۰۱۲، کانادا به ۶۵ هزار نفر از افراد در گروه خانوادگی با اعطای حق اقامت دائم یاPRاجازه ورود به کشور را داد که این تعداد نسبت به سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۵ درصد افزایش داشته است. در این میان باید افزایش ۶۰ درصدی مجوز ورود به والدین و پدربزرگ و مادربزرگها را نیز در نظر گرفت که در ۲۰ سال گذشته این رقم بیسابقه بوده است.
این ارقام آن دسته از اعضای خانواده را که تحت گروههای دیگر مهاجرتی از جمله نیروهای متخصص فدرال یا برنامههای نامزدی استانی به خاک کانادا وارد میشوند دربرنمیگیرد.
وزیر مهاجرت، شهروندی و تنوع فرهنگی، آقای جیسن کنی، به تازگی اعلام کرد که در سال ۲۰۱۲ گروه ویزای خانوادگی با ۱۵ درصد افزایش همراه بوده است. وی گفت: «کارهایی که دولت انجام داد سبب شده تا خانوادههای بیشتری در کنار هم باشند. ما در این زمینه انعطاف بیشتری از خود نشان داده و راههای متنوعتری را باز کردهایم و به همین خاطر هم افراد بیشتری از اعضای خانوادهها توانستهاند مدتزمان زیادتری را در کنار یکدیگر باشند.»
آقای کنی در اینباره گفت: «دولت خود را موظف میداند که امر دریافت پاسپورت را برای کاناداییها تسهیل نموده و دسترسی به آن را آسانتر نماید. از آنجایی که اداره مهاجرت و شهروندی کانادا پیش از این نیز مسئولیت تصمیمگیری در مورد اعطای پاسپورت به شهروندان تازه کانادایی را بر عهده داشته، تلفیق برنامه پاسپورت با وظایف این اداره فکر درستی به نظر میرسد.»
آقای جیسن کنی، وزیر مهاجرت و شهروندی و تنوع فرهنگی و نیز خانم دایان فینلی، وزیر منابع انسانی و توسعه مهارتها، اعلام نمودند که قرار است با اجرای یک برنامه ارائه خدمات پاسپورتی گسترش یافته و این امر با سهولت بیشتری انجام شود.
بر اساس این طرح، که از تاریخ ۲ ماه جولای لازمالاجرا خواهد شد، مسئولیت اصلی در زمینه صدور پاسپورت، که پیش از این بر عهده وزارت امور خارجه و روابط بینالملل بود، به اداره مهاجرت و شهروندی کاناداCICواگذار خواهد شد. این وظیفه خطیر همسو و هماهنگ با دیگر وظایفی است که پیش از این اداره مهاجرت بر عهده داشته که از جمله آنها میتوان به تصمیمگیری در مورد اعطای حق شهروندی به افراد اشاره کرد.
ج. حضور فرانسه¬زبانی در کانادا را به دو بخش می¬توان تقسیم کرد؛ گروه نخست فرانسه¬زبانانی را شامل می شود که فرانسه زبان مادری¬شان است و گروه دوم شامل کل فرانسه¬زبانان ( از جمله مهاجرین و کاناداییهایی که زبان فرانسه را آموخته¬ اند) می شود. به آمار رسمی موجود نگاهی بیاندازیم:
● گروه نخست، فرانسه به عنوان زبان مادری
- ۱۹۸۱ (۶۱۷۷۷۹۵ نفر)، ۲۵.۷ درصد در کل کانادا
- ۱۹۹۱ ( ۶۵۶۲۰۶۵ نفر)، ۲۴.۳ درصد در کل کانادا
- ۲۰۰۱ (۶۵۳۱۳۷۵ نفر)، ۲۲.۸۸ درصد در کل کانادا
- ۲۰۱۱ ( ۷۱۷۲۵۶۵ نفر)، ۲۱.۶ درصد در کل کانادا
این آمار به روشنی نشان می دهد که شمار افراد این گروه نسبت به شمار کل کاناداییها رو به کاهش بوده است. آمار رسمی همچنین نشان از آن دارد که در شهر مونترال، در برابر حضور روز افزون زبانهای ملل گوناگون، فرانسه زبانی در موقعیت شکننده¬تری قرار داشته است. در آمار سال ۲۰۰۶ آمده است که ۸۰ درصد مردمان کل کبک زبان مادری شان زبان فرانسه بوده است، در حالی که در شهر مونترال شمار فرانسه زبانان این گروه تنها ۵۰ درصد جمعیت را شامل می شده است.
مهاجرین غیر انگلیسی زبان می بایست فرزندان خود را به مدارس فرانسوی زبان بفرستند و... با این حال، باید منتظر سال ۱۹۷۶ ماند که با روی کار آمدن دولت «حزب کبکی» زبان فرانسه سیطرۀ خود را بر همۀ ارکان جامعه در قالب قانون ۱۰۱ بگستراند. برخی از مواد این قانون بدین شرحند: استفاده از زبان فرانسه در همۀ مکانهای عمومی خدمات رسانی اجباری می¬شود، قوانین فقط به زبان فرانسه نوشته می¬شوند و ورود اجباری فرزندان مهاجران به مدارس فرانسه زبان. از این تاریخ به بعد تغییرات چندانی در خود این قوانین بوجود نیامده است ولی گسترۀ این قوانین به تدریج در ژرفترین لایه¬های سازوکار جامعۀ کبکی جاری شده است. آشکار است برای مهاجران سرزمینهایی که به زبان فرانسه آشنا نیستند، تاکید بر فرانسه زبانی گرهی بر گره¬های جاری زندگی در کشوری بیگانه می¬افزاید، به ویژه که کبک بخشی از کشوری است که رسما دوزبانه (انگلیسی و فرانسه) است. بحث بر سر کارآمد بودن یا ناکارآمد بودن سیاستهای دولتی و آموزشی کبک در حوزۀ فرانسه زبانی و در طول این دوره را به سلسله گفتار دیگری وامی¬گذریم و در بخش پایانی به آماری چند در مورد فرانسه زبانی در سه دهۀ اخیر می پردازیم تا تصویری کلی از آن به دست داشته باشیم.
ب. نخستین قوانین در حوزۀ فرانسه زبانی. در این چرخش اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مسایل جدیدی مطرح می شود. دولتمردان ملی¬گرای کبک، این بار در موضع قدرتی نسبی، باید جایگاه خود را افزون بر رقیب و قدرتمداران سنتی انگلیسی زبان، در برابر دیگرانی هم که به عنوان مهاجر وارد کبک می شدند تثبیت کنند. زبان فرانسه چونان مهمترین شاکلۀ هویتی، نخستین برج و بارویی بود که پرچم ملی گرایی را بر آن افراشتند. در سال ۱۹۶۸، مسئولین مدارس طرح آموزش اجباری فرانسه به فرزندان مهاجرین را طرح می کنند. سال بعد قانون شمارۀ ۶۳ به تصویب می رسد. بنا به این قانون زبان محیط کار زبان فرانسه اعلام می شود و مدارس انگلیسی زبان موظف می¬شوند که آموزش زبان فرانسه را در دروس خود بگذارند. قوانین دیگری این جایگاه را در سالهای بعد تحکیم می کنند. قانون شمارۀ ۲۲ گسترش زبان فرانسه را به گونه ای بنیادی تر پی می¬گیرد؛ تابلوهای مغازه ها باید به زبان فرانسه باشد، شرکتها می بایست آموزش زبان فرانسه را به کارکنان خود در دستور کار بگذارند
الف. انقلاب آرام کبک (Révolution tranquille) بر دوش انقلاب صنعتی پیشین و رونق اقتصادی جهان غرب در بعد از جنگ جهانی دوم به صحنه آمد و در دهۀ ۱۹۶۰ توسط گروهی از دولتمردان و روشنفکرانی که می¬خواستند ساز و کار جامعه را همساز با تغییرات اروپای غربی کنند، هدایت و راهبری شد. پیدایش بیمۀ درمانی، بیمۀ بیکاری، تشکیل سندیکاها، ورود زنان به بازار کاری که روز به روز نیاز بیشتری به نیروی جدید داشت از جمله تغییرات اجتماعی¬ای بود که در همین دوره اتفاق می افتد. اما در دگرگونیهای چون ایجاد بنیاد زبان فرانسه، وزارت مسایل فرهنگی، ملی کردن شرکت هیدروکبک (که تامین برق استان را بر عهده داشته است)، ایجاد نخستین شبکۀ تلویزیونی کبک، راه اندازی دانشگاه فرانسه زبان مونترال و.... مسئلۀ هویت کبکی شکل بیرونی و اداری یافت و نهادینه شد. در همین دوران است که واژۀ «کبکی» برای ساکنین این استان رسما بکار برده می شود.
تسلط نسبی به زبان فرانسه برای مهاجران غیرفرانسوی زبان استان کبک، یکی از دشواریهای است که این گروه از مهاجران، در رسته های گوناگون کاری و تحصیلی، با آن رودرو می شوند و چه بسا که گذر از این سد سترگ یا در پشت آن ماندن سنجه ای می شود برای آن چه «موفقیت» یا «عدم موفقیت» در روند مهاجرت به کبک نامیده می شود. در سلسله مقالاتی که خواهیم نوشت، به تاریخ ورود زبان فرانسه به آمریکای شمالی، جایگاه¬های متغیر آن در کانادا، وضعیت زبان فرانسه در استانِ کبک، مهاجران و فرانسه زبانی و دیگر مسایل وابسته به آن می¬پردازیم تا بتوانیم چهرۀ روشنی از این موضوع را نشان دهیم.دو بخش نخست این مقاله را پیش از ایناینجاواینجامنتشر کرده ایمMontreal renovation
در صورت نیاز به کسب اطلاعات بیشتر می توانید با یکی از دفاتر ما در تهران و یا تورنتوی کانادا از طریق ایمیل و یا تلفن تماس بگیرید. همچنین متقاضیان تحصیل در کانادا و یا آمریکا می توانند برای مشاوره و ارزیابی شرایط تحصیلی خود از طریق شماره تلفن های رایگان ما از ایران به کانادا تماس بگیرند.
شماره تلفن رایگان از ایران به کانادا برای مشاوره تحصیلی:
